Mücadelemde Asi Kardelen Çiçeği

**Nazlican** · 10-27-2008, 18:43

Mücadelemde Asi Kardelen Çiçeği

Her şahadetin ardından ‘yürekli olmalısın heval’ denildiğini her gerilla bilir. Yürekli olmayı zor da olsa becerdiğimiz oluyor elbette, ama yüreğimizde hep kanayan bir yara açılır. Bağlılıklarımızın temeli güçlü olunca, şahadetlerin karşısında da alnı dik, onurlu bir davranış sahibi oluruz. Yoldaş olmanın gereği, yürekli olmaktır. Birçok paylaşımlarımız olmuştur, bunlar kaleme alınıp belgelenseydi bağlılıklarımız daha da değer kazanmış olacaktı, bağlılık şehidi hissetmek, yaşamak ve bence onu biraz da olsa kaleme almaktır.
Ama sanırım hissettiklerimizi kaleme almak öyle de kolay değil, bazı şeyler vardır ki dillendirilmesi zordur, yalnızca yaşanır. ‘Yürekli ol’ denilse de, yoldaş yarası yürek yarasıdır, bu öyle bir yara ki kabuk tutmaz ve her anımsadığımızda kanar.

Aradan tam altı yıl geçti ve yaram dünmüş gibi kanamakta. Daha doğrusu, kendimi onun ölümsüzler kervanına katıldığına inandırmak için hiçbir zaman ikna edemedim ya da böylesi bir hissi hep uzak tuttum kendimden, yüreğimi yeni buluşmaların umuduyla günden güne besledim, uzak bir görevdeymiş gibi hissettiklerimi hep ona büyük bir inançla yazıyorum.
Derin yoldaşlıklarımızın temeli güçlü yoldaşlıklarımızda, güçlü bir sevgi anlayışında yatmakta, bağlılıklarımızın temelinde bilinç, yüreklilik olunca da bu yoldaşlığın özünü hangi kelimelerle ifade etmek gerektiğini düşünüyorsun. Kadınca duyguların özgünde buluştuk onunla, severken hiçbir zaman zaaflıklarımızı korumadık, geçmişte kaybettiklerimizi YAJK’la bulmaya çalıştık.

Bermal arkadaşla 97 yılında YAJK kadın çalışmalarını yürütürken tanıştık, çalışmalar içerisinde kadınlığımıza sarılmasını öğrenmiştik. Genç yaşlarda Avrupa sistemine karşı bir kadın olabilmenin bilinciyle yaşam kavgası içerisinde bulunmak, elbette ki kolay değildir. Bermal yoldaş yaşam kavgasını öncelikle aile içinde verdi, yaşanan adaletsizlikleri görünce arayış içine girse de, yaşananlara o genç yaşta çözüm olamamıştı. Sisteme karşı koyma arayışları içerisinde ilk tavırlarından birini, uyuşturucu işleriyle uğraşan babasına karşı koymuştu. Güç getiremediği sistemin kirlerine karşı bulabildiği karşı koyuş ve tavır, babasını cezalandırmak ve acı çektirmek için o maddeyi kullanmak olmuştu. Sisteme olan tepkisini nasıl kusacağını bilmediğinden, büyük bir inatla yanlış bulduğu her şeye kendi bildiği doğrular doğrultusunda tavır koyardı, hatta kafa tuttuğu da olurdu.

Gençlik yılları arayışıyla dolu olan Bermal yoldaş, özgürlük mücadelesiyle tanıştıktan sonra soluk aldığına hep inanırdı. Avrupa gerçekliğini bir türlü sindiremiyordu, gerçekte ise onun tepkilerini alevlendiren, ülke özlemi ve sevgisiydi ve PKK hareketi onun özlemini ferahlatan özgür bir rüzgâr gibiydi. PKK’yle özlemi bilinç kazandı. Bermal yoldaş Kardelen soyadıyla saflara 97 baharında katılınca, eğitim devresi ardından yeniden doğmuş coşkusuyla yaşama sarılan bir yoldaştı. Onun için sistemden alınacak en büyük intikam, özgürlük hareketine katılmaktı. Avrupa dıştan özgürlük alanı olarak bilinse de, gerçekte insan iradesini, ruhunu, arayışını ve hatta insan yüreğini marjinalleştiren, iradesini kendine bağlayan ve iradeye hükmeden bir ortamdı. Bermal yoldaş, erkenden fark ettiği bu adaletsizliklere hesap soracağına inandığı gibi, en büyük inancı da özgür kadının yüreğine duymaktaydı. Kadın duyguları ve titizliğiyle yaşama sarılan militanların başarısına çok inanırdı.

Ülke özlemiyle yüreklendiğimiz bir süreçte Önderliğimizin esareti gerçekleşti, bu tepkilerimizi en üst seviyeye çıkardı. Öfkemizi kontrol etmemiz gereken bir dönemde bağlılığımız ve kararlılığımız daha da güçlendi, derler ya ‘herkesin acısı sevdiği kadardır’. Bu nedenle, o an ki duyguları anlatmak mümkün değil, büyük bir inat ve kararlılıkla gerilla saflarına 99 yılında birlikte geldik.
Hava alanına vardığımızda yere tükürdü ve ‘sana bir daha asla dönmeyeceğim, ait olduğum topraklara gidiyorum’ dedi. Bunun üzerine dört arkadaş aynı anda yere tükürüp, aynı cümleleri tekrarladık. Yeni savaşçılar kampına vardığımızda ise, yüzündeki sevinç gözyaşları asla unutamayacağım bir sahnedir, yanaklarından süzülen tuzlu damlacıklarla neler hissettiğini hepimiz anlamıştık. jiyan Kardelen

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı Mücadelemde Asi Kardelen Çiçeği	Konudaki Cevap Sayısı 0
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 4

10-27-2008, 18:43	#1 (permalink)
Nazlican ::..Susa DilëMin Sikesti ye,Ez Xeyidime::.. Üyelik tarihi: Sep 2008 Üye No: 9 Mesajlar: 5,118 Konular: 2537 Referanslari: 3 Arkadaslari: (6) Nerden: Kürdistan Meslek: örenci Interests: xerib Biyografi: qaraqocanin asi kizi Yaş: 20 Kullandigi Tesekkür: 158 Aldigi Tesekkürler: 378 Tecrübe Puanı: 150 Aldigi Puanlar: 5130 Son Aktivitesi: Bugün : 04:37 Toplam Online Süresi: 6 Gün 13 Saat 39 Dakika 22 Saniye	Mücadelemde Asi Kardelen Çiçeği Mücadelemde Asi Kardelen Çiçeği Her şahadetin ardından ‘yürekli olmalısın heval’ denildiğini her gerilla bilir. Yürekli olmayı zor da olsa becerdiğimiz oluyor elbette, ama yüreğimizde hep kanayan bir yara açılır. Bağlılıklarımızın temeli güçlü olunca, şahadetlerin karşısında da alnı dik, onurlu bir davranış sahibi oluruz. Yoldaş olmanın gereği, yürekli olmaktır. Birçok paylaşımlarımız olmuştur, bunlar kaleme alınıp belgelenseydi bağlılıklarımız daha da değer kazanmış olacaktı, bağlılık şehidi hissetmek, yaşamak ve bence onu biraz da olsa kaleme almaktır. Ama sanırım hissettiklerimizi kaleme almak öyle de kolay değil, bazı şeyler vardır ki dillendirilmesi zordur, yalnızca yaşanır. ‘Yürekli ol’ denilse de, yoldaş yarası yürek yarasıdır, bu öyle bir yara ki kabuk tutmaz ve her anımsadığımızda kanar. Aradan tam altı yıl geçti ve yaram dünmüş gibi kanamakta. Daha doğrusu, kendimi onun ölümsüzler kervanına katıldığına inandırmak için hiçbir zaman ikna edemedim ya da böylesi bir hissi hep uzak tuttum kendimden, yüreğimi yeni buluşmaların umuduyla günden güne besledim, uzak bir görevdeymiş gibi hissettiklerimi hep ona büyük bir inançla yazıyorum. Derin yoldaşlıklarımızın temeli güçlü yoldaşlıklarımızda, güçlü bir sevgi anlayışında yatmakta, bağlılıklarımızın temelinde bilinç, yüreklilik olunca da bu yoldaşlığın özünü hangi kelimelerle ifade etmek gerektiğini düşünüyorsun. Kadınca duyguların özgünde buluştuk onunla, severken hiçbir zaman zaaflıklarımızı korumadık, geçmişte kaybettiklerimizi YAJK’la bulmaya çalıştık. Bermal arkadaşla 97 yılında YAJK kadın çalışmalarını yürütürken tanıştık, çalışmalar içerisinde kadınlığımıza sarılmasını öğrenmiştik. Genç yaşlarda Avrupa sistemine karşı bir kadın olabilmenin bilinciyle yaşam kavgası içerisinde bulunmak, elbette ki kolay değildir. Bermal yoldaş yaşam kavgasını öncelikle aile içinde verdi, yaşanan adaletsizlikleri görünce arayış içine girse de, yaşananlara o genç yaşta çözüm olamamıştı. Sisteme karşı koyma arayışları içerisinde ilk tavırlarından birini, uyuşturucu işleriyle uğraşan babasına karşı koymuştu. Güç getiremediği sistemin kirlerine karşı bulabildiği karşı koyuş ve tavır, babasını cezalandırmak ve acı çektirmek için o maddeyi kullanmak olmuştu. Sisteme olan tepkisini nasıl kusacağını bilmediğinden, büyük bir inatla yanlış bulduğu her şeye kendi bildiği doğrular doğrultusunda tavır koyardı, hatta kafa tuttuğu da olurdu. Gençlik yılları arayışıyla dolu olan Bermal yoldaş, özgürlük mücadelesiyle tanıştıktan sonra soluk aldığına hep inanırdı. Avrupa gerçekliğini bir türlü sindiremiyordu, gerçekte ise onun tepkilerini alevlendiren, ülke özlemi ve sevgisiydi ve PKK hareketi onun özlemini ferahlatan özgür bir rüzgâr gibiydi. PKK’yle özlemi bilinç kazandı. Bermal yoldaş Kardelen soyadıyla saflara 97 baharında katılınca, eğitim devresi ardından yeniden doğmuş coşkusuyla yaşama sarılan bir yoldaştı. Onun için sistemden alınacak en büyük intikam, özgürlük hareketine katılmaktı. Avrupa dıştan özgürlük alanı olarak bilinse de, gerçekte insan iradesini, ruhunu, arayışını ve hatta insan yüreğini marjinalleştiren, iradesini kendine bağlayan ve iradeye hükmeden bir ortamdı. Bermal yoldaş, erkenden fark ettiği bu adaletsizliklere hesap soracağına inandığı gibi, en büyük inancı da özgür kadının yüreğine duymaktaydı. Kadın duyguları ve titizliğiyle yaşama sarılan militanların başarısına çok inanırdı. Ülke özlemiyle yüreklendiğimiz bir süreçte Önderliğimizin esareti gerçekleşti, bu tepkilerimizi en üst seviyeye çıkardı. Öfkemizi kontrol etmemiz gereken bir dönemde bağlılığımız ve kararlılığımız daha da güçlendi, derler ya ‘herkesin acısı sevdiği kadardır’. Bu nedenle, o an ki duyguları anlatmak mümkün değil, büyük bir inat ve kararlılıkla gerilla saflarına 99 yılında birlikte geldik. Hava alanına vardığımızda yere tükürdü ve ‘sana bir daha asla dönmeyeceğim, ait olduğum topraklara gidiyorum’ dedi. Bunun üzerine dört arkadaş aynı anda yere tükürüp, aynı cümleleri tekrarladık. Yeni savaşçılar kampına vardığımızda ise, yüzündeki sevinç gözyaşları asla unutamayacağım bir sahnedir, yanaklarından süzülen tuzlu damlacıklarla neler hissettiğini hepimiz anlamıştık. jiyan Kardelen
	Kuralları Sevmem Ama Yersiz Yere Çiğnediğim Görülmemiştir, Kinci Değilim Ama Unutmam,Şefkat Gösteririm Ama Şımartmam, Dalga Geçerim Ama Kırmam,Ciddiye Alırım Ama Kapılmam, Huzur Veririm Ama Söz Vermem,Sahip Olurum Ama AİT Olmam...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cvpl	Son Mesaj
Nilüfer çiçeği	Nazlican	Karma resimler	2	10-22-2008 18:05
Serin yayla çiçeği ZİLAN	Cayemazi	Şiirler	2	10-20-2008 04:32
Sedef Çiceği	xebat_63	Hikayeler, Denemeler	1	10-14-2008 10:51

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)